İSTANBUL VE ZİYARET 2

Kaldığımız yerden devam...

Annanelerde iki gün kaldıktan sonra teyzelere geçtik.Allah razı olsun Orbey bizi almaya geldi. O çok sıkıcı otobüslerle karşıya geçmek gerçekten zor olacaktı. Yolda mı artık yoksa başka yerde mi nerde bulduysam faranjit olmuşum galiba İstanbulun havası bana yaramadı. Önce boğazımda yanma hissi oluştu.Kısa kısa aralarla öksürük, yorgunluk, eklem yerlerimde ağrı gibi belirtiler başladı.. Daha bir ay öncesinden hastaydım. Birde orada hasta olmam moralimi bozdu. Neyse ilerletmeden doktora gittim.Bir güzel muayene ettikten ve beni bilgilendirdikten sonra antibiyotik, ağrı kesici, öksürük şurubu yazıp yolladı. Öksürük şurubunun ödenmediğini biliyodum ödenmediğini söylediğim halde değiştirme zahmetinde bulunmadı parayla almak zorunda kaldım. Birde "Sen nerden biliyorsun demez mi?" Evlenmeden önce eczanede çalıştığımı söyledim. Neyse artık ilaçları kullandım. Kullanmasaydım Ispartaya gelesiye kadar yatakta geçirecektim günlerimi halbuki o kadar güzel gezilecek yerleri var ki. Ben dinlenirken teyze çocukları, baha ve burakta bir güzel gezdiler eğlence yerlerine gitmişler anlattılar tabi ben içimden üzülüyorum birşey de diyemiyorum. Hadi benide gezdirin diyeceğim vakit Orbey, Baha, Seher annem de hastaladı. İki tane ev hastalıktan kırılıp geçiyo. Allahtan hastalığı annane ve dedeye bulaştırmadım. O zaman daha çok üzülürdüm.İstanbulda o sıralar salgın varmış herkeste ayrı ayrı gösteriyomuş özellikleri. Allaha binlerce şükür hepimiz atlattık hastalıkları...

İki teyze altlı üstlü oturuyorlar. Bir teyzede ayrı bir semtte oturuyor. Ona ziyarete gittik. Hepsi çok güzel hazırlanmışlar. (Tam kilo alınacak yerdi. Hoş kilo alamıyorum ama olsun.)İkizlerinden kızı(Zeynep) da oğlu( Fatih)da maşallah çok tatlı.

Bize bale yapan Zeynep,

Ben, Fatih ve Hakan Turhan tabi ilk gittiğimizde Turhan yoktu yanımızda Turhanla geldikten sonra gittik.

Cumartesi akşamı akrabanın düğünü vardı. Seher annem, Semra teyze, dayı ve enişte düğüne gittik. Düğünden haberimiz olduğu için hazırlıklı gitmiştim. Takım elbisemi bir güzel yol ağırlığı yaptım. O akşam soğuk olduğu için ve daha tam hastalığımı atlatamadığım için günlük giydiğim kot pantolonla gittim. Mantomu bile çıkarmadım. Ne gelin ama kotpantolonla düğüne gidiyo. Düğünden sonra Allah razı olsun enişte bizi gece 1,30 a kadar gezdirdi. İşte o geceden hatıralar...

İstanbul gezisinden beni en çok etkileyenler, geceleri Sultan Ahmet camiinin üzerinde uçan kuşların Allahı zikretmesi, okunan ezanların dinleyenlere tatlı bir feyz vermesi, Boğazın güzellikleri, Son Peygamberi evinde misafir eden sahabeyle aynı havayı solumak ve ziyaretine gidememek.

Teyzelerden annanelere giderken çok gezmeyi seven Ahmet enişte bizi Çamlıca tepesine götürdü. Çamlıca tepesinden kareler....

Tam resmini çekemedim. Saat şekli verilmiş. Harika bir görüntü.

Soldan sağa; bize rehberlik yapan, salep ısmarlayan Ahmet enişte, ortanca teyzenin büyük kızı Merve, Semra teyze( çok sakin, sessiz, her yardıma gel dediğinde gelecek olan, Seher annemin yokluğunu aratmayan büyük ablalık yapan, Ahmet eniştenin eşi Semra teyze), çok çabuk hasta olan çok çabuk kızan, çok üşüyen, uyanık gelin benn :) , Seher annem, ortanca olan Suna teyze, öndekide ortanca kızı girişken konuşmayı, iş yapmayı çok seven Betül, kırmızılı olanda Burak.

Son süprizimiz Turhan. Gideceğimiz hafta Turhanın çarşamba günü otobüse binip perşembe günü İstanbulda olacağını biliyodum. Bize süpriz yaparak salı günü akşam binip çarşamba günü İstanbulda oldu. Dayımla gizli gizli konuşuyolardı. Aklıma süpriz yapacağı gelmedi. Salı günü akşam Levent babamlar bizde kalacaklardı. Bahanında burnu kanamış. Pamuk sormak için aradı. Tabi bizim evde pamuk ne arasın daha yeniyiz pamuklada işimiz olmadı olduysa bile peçeteler işimizi görmüştür. O sırada Turhanıda uğurladık dedi. Anlamadım. Turhanı nereye yolladınız diye sordum. Neyse iyi akşamlar deyip kapattı babam teli. Durumu hemen anladım. Kaçar mı benden. Turhanı aradım teli kapalıydı. Dayıma Turhan yolda mı diye sordum evet geliyo yolda dedi. Turhanın bizim süprizi öğrendiğimizden haberi yok sabah geldi yorganı kaldırdı süpriz dedi.. Süprizi babam bozdu dedik. Ama yinede harika bir süprizdi. ÇOK ÖZLEMİŞTİM. İçimde değişik bir duygu vardı. Hemen gelse diye dua ediyodum. Aklımda perşembe günü burada olacak sabret diyodu....

Turhan biraz dinlendikten sonra karşıya teyzelere gittik. Yarım saat otobüs bekledik. Gelen otobüsler dolu geliyodu. Sonra vapura bindik. Süperdi yaa.

Köprü, vapur, etrafı seyreden Burak ve biz...

Turhanın müşterisine giderken kolumdan çekiştirilerek çektiğim fotoğraflar :) .....

Bu fıstıkta ortanca teyzenin en küçük kızı.İlk resimde burnundan hızlı hızlı nefes alıp vererek çikin olmaya çalışıyodu.İkinci resimdede yengesinin şapkasını takmış çok cici olmuş İrem ciciş.

Not: Bana yorum bırakan herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Her ne kadar yorumlarına cevap veremesemde. Daha önceki İstanbul yazımda beni uyaran adsız arkadaşımada teşekkür ediyorum. Ama ismini söylemediği için yorumunu yayınlamadım. Güvercinlere martı diye yazmışım. Uyarısını dikkate aldım kuşlar olarak değiştirdim. Kendisinede teşekkür ediyorum. Kendi hayal alemimden çıkıp çevremdeki canlılara dikkatli bakmam gerektiğini vurguladığı için. Ama bu aralar bakamam çünkü çevremde sadece bina ve araba bol bol insan var....