Öpücüklü by by

Kırmızı ayakkabılarımızı ( Zehranın dilinden [aabbalarımızı) göstermezsek olmaz.

Biraz da resim zamanı

Babasının penceresinden

Anneyle İstanbul dan bir poz

Babasından içten bir sevgi,

Uyku öncesi biberonla bir poz

Ufff larken bir pozz

Tatlı Yaramazlıklarımız hızla devam ediyor.

Şimdiye kadar 4 dişimiz çıktı. Onunla yemek yemeye devam ederken iki dişimiz daha ekleniyor.

Çok hareketli durdurak bilmiyor. Ben nereye gidersem kızım da arkamdan oraya geliyor.

Kapalı kapı gördü mü açmak istiyor. Odada ne var onu merak ediyor.

Babasını benim yanıma yaklaştırmıyor. Hemen başlıyor mızıldamaya. Kardeşi gelse ne olacak bilmiyorum :).

Artık Kızım kendini ifade edebiliyor. Mesela susadığında bumm diyor. Eğer ben ya da babası anlamamışsa gidip çekmecedeki su bardağını getiriyor. Gözlerimizin içine bakarak bumm diyor.

Çişi geldiğinde (tabii tam işemeye başlayınca) tısss diyo. Bu sabah babasıyla aramıza yatırdık. (Pazar keyfi yaptık)

-Anni dedi.

-Efendim kızım dedim.

- Tıss dedi.

-Kızım anlamadım. Çişin mi geldi. Lazımlığa mı götüreyim dedim.

Başını hayır diye salladı.

-Bıtti Bıtti dedi. :)

Yani ben anlayasıya kadar kızım çişini yapmış oluyor.

Kızım evin içinde değişiklik yapmasını çok seviyor.Giysi askılarını mutfağa götürüyor.Mutfak eşyalarını yatak odasına. Oyuncakları bütün odalarda.

Katlanmamış olan giysileri odanın ortasına getiriyor. Orada katlamaya çalışıyor. Katladığını sandığında bırakıp gidiyor :)

Kakamızı yapmak için mutlaka yemek zamanını, özellikle annenin yemek yemeye başlamasını bekliyoruz.